Ik ga weer vliegen!

Don’t get too excited, ik heb nog geen baan! Na je opleiding is een van de grote zorgen hoe je het beste current blijft (zeker in deze situatie). Want wat als je over een jaar een uitnodiging krijgt en je het moet opnemen tegen iemand die nét een week klaar is met zijn opleiding (wat een lucky bastard is dat dan zeg!), dan kan ik je nu vertellen dat hij preciezer vliegt. Gewoonweg omdat hij nét klaar is, alles nog vers in zijn hoofd heeft en in de afgelopen tijd lekker veel gevlogen heeft.

Current blijven in NL is zéér duur. Een Multi-Engine vliegtuig kost al snel 500€ per uur, geen pretje dus. Hoe kan ik dan toch enigszins current blijven op een Multi-Engine kist zonder per uur een enorme rib uit mijn lijf kwijt te zijn? Het antwoord voor mij was vrij snel duidelijk: vliegen in Amerika! Ik ga in November dus ook mijn FAA (Amerikaanse) brevetten halen (onder voorbehoud).

Let op: Ik zeg niet dat het rendabel is voor iedereen om de FAA brevetten te halen. Als je vaker in Amerika bent denk ik dat het snel rendabel kan zijn. Het huren van een Multi-Engine vliegtuig kost daar namelijk een stuk minder. +-225$ t.o.v. 750$ in Nederland.
Voor de mensen die hun FAA brevetten niet willen halen is het misschien slim om af en toe met instructeur te vliegen in Amerika. Zo heb je veel voordeel van de goedkopere verhuurprijzen, en hoef je geen examens af te leggen voor een FAA brevet.

Een aantal scholen in Amerika (Florida). Voor prijzen mbt omzetten van FAA naar JAA kun je het beste de scholen direct contacteren.
Florida Flight Training Centre.
Naples Air Centre.
European American Aviation.

Wát je ook besluit te doen ná het afronden van je opleiding: niets doen is in elk geval altijd verkeerd!

Gebazel.

Ik werd vandaag even door een vriend op een bepaalde link van een school gewezen. Dit kwam er uit voort:

De luchtvaart groeit nog steeds en zo ook de vraag naar goede piloten. Het is daarom belangrijk dat je een opleiding kiest die bij je past en die aansluit op de eisen die luchtvaartmaatschappijen stellen.

Is valse berichtgeving niet illegaal?

Deze keer wél over vliegen!

Het gat!

Daar stond ik dan, met mijn koffers op London Heathrow, voor de laatste keer vanuit de campus in Oxford na een deel van de opleiding naar huis. Na alle hectiek van het uitpakken en iedereen uitleggen dat je alle brevetten hebt en officieel aan de bak zou mogen begint het.  Even genieten van de vrije tijd zonder de stress en na een paar dagen om 4 uur ‘s middags wakker worden had ik het er wel weer mee gehad. Het was erg wennen om niet zomaar even bij iemand binnen te kunnen wandelen om gewoon even daar te hangen of een filmpje te kijken. ‘Wat nu?’ was de vraag die ik de afgelopen week na het thuiskomen even weggedrukt had maar hij bleef terugkomen. Wat nu?

Ik had werkelijkwaar geen flauw idee, ik kon gelukkig gelijk ergens in de horeca aan de gang dus daar was wat tijd mee gevuld maar dit was toch niet wat ik voor ogen had. In de tijd naast het bier tappen was ik druk aan het solliciteren. Eigenlijk tegen beter weten in, want er zijn gewoon veel bevoegde piloten (met vaak veel meer ervaring dan ik) en slechts weinig banen.

Nog steeds vallend in het gat na je opleiding val ik ondertussen langs de alternatieve plannen en kom ik terecht bij een opleiding tot instructeur. Erg interessant en ook zeer leuk! Dat maar doen dan? Ik weet het niet, de markt voor de instructeurs is namelijk ook een stuk kleiner worden dus wat als ik na de instructeursopleiding maar 2 uur vlieg in een maand? Dan zijn dat toch wel erg dure vlieguren.

Met de FI opleiding nog in mijn achterhoofd val ik nog een stukje door en val ik ineens in de cockpit van een 737 en 757. Deze stoelen bevallen me al een stuk beter! Ik kijk even op het primary display en zie een aanbieding om 500 uur als co te gaan vliegen in deze kisten. Cool! Het gaat alleen niet om een baan maar om een trainingscontract, dat betekent een flinke zak geld neerleggen, naar het buitenland verkassen (dat is dan weer prima) om daar te werken en niet betaald krijgen.  Als ik mijn MCC filmpje bekijk zou ik bijna tekenen want dit is wat ik wil! Ik realiseer me ineens dat ik dat helemaal niet wil en val weer uit de cockpitstoel, weer terug bij af..

Ik kom langs een aantal banen in het buitenland waar ik vrolijk van word maar me opeens realiseer dat ik er niet voor in aanmerking kom. Verder zoef ik nog langs een postkantoor om wat sollicitaties op te sturen waar ik geen reactie op krijg..

De bodem van het gat is voorlopig nog niet bereikt en zal ongetwijfeld langs veel dingen komen voordat ik ergens terechtkom.
Feit is dat ik zeker weet dat ik er beter uit kom dan ik er in ging.

Misschien dan toch?

Een aantal vrienden van me hadden dan toch een baan gekregen, in Indonesië op de Cessna Caravan. Snel geinformeerd bij de mensen die aangenomen waren en wat bleek: er waren mensen nodig! Blij als ik was dat er misschien wel kans was op een baan ben ik gelijk aan het schrijven van een sollicitatiebrief gegaan. Een dag later was de hele digitale papierwinkel onderweg en was het wachten op een eventueel antwoord. En dat kwam!

Geloof het of niet, maar binnen 30 minuten na het verzenden had ik een definitief antwoord…

Dear sir,

We are sorry to inform you but the minimum age is 22. Thank you very much for your interest.

Yours sincerely.

Helaas, geen success deze keer maar het was al een hele opluchting om een beleefd antwoord te krijgen. Mocht ik over 2 jaar (wie weet hoe lang dit nog duurt?) nergens aan de bak zijn kan ik het altijd nog eens proberen…

Volgende week eerst maar even genieten van een VFR tripje naar Genève en in de tussentijd blijven proberen. De aanhouder wint!
Geschreven in Augustus 2009.

‘Pilotentekort: meld je nu aan!’

Toen ik een paar jaar geleden begon aan mijn ATPL theorie hing het overal op, en wat bleek, er zat nog waarheid in ook nog! Vol goede moed keihard aan de studie gegaan en de ATPL theorie had ik zes maanden later in de pocket, zoals verwacht begon het ‘tekort’ al wat minder te worden maar overal werden er nog piloten van de straat getrokken en instructeurs uit hun simulators getrokken, prima dus. Na dit flink gevierd te hebben had ik ook een paar maanden later (december ’08) had ik mijn SE/ME CPL behaald. Nog meer reden voor een feestje dus! Het feestje werd al een stuk minder toen o.a. Ryanair een verlenging van aannamestop had aangekondigd (shit! Gaat nu toch gebeuren waar ik aan het begin van de opleiding zo bang voor was?).
Toch maar met goede moed de IR in proberen te gaan en de moed begon me langzaamaan de schoenen in te zakken. Aannames bij Solid aiR gestopt, zelfs gedwongen ontslagen daar. KLM gestopt met aannemen, Ryanair had de deuren een stik dichter geduwd.
Tijdens de MCC leek de situatie een stukje beter, een groep vrienden van me was aangenomen bij Ryanair, misschien was ik over een tijd ook wel een van de gelukkigen, wellicht een beetje onrealistisch maar bij de pakken gaan zitten en huilen helpt je ook niet verder! Tijdens dezelfde MCC kwam ik met een harde landing weer terug bij de realiteit en hoorde ik dat Netjets de Oxford cadetten eigenlijk niet nodig had en er bij een stuk meer bedrijven ontslagen gingen vallen.

Op dat zelfde moment sloeg ik de krant open en stond er: Piloten gezocht! Droom jij van een baan die niet van negen tot vijf is? Er heerst op het moment een pilotentekort, nu is de tijd om je droom waar te maken! Meld je nu aan!!

Ik heb de krant woedend in de prullenbak gegooid. Het brevet is op zak, eerst maar eens proberen te genieten van een welverdiende vakantie…

Geschreven in Augustus 2009.